Beleggen in de praktijk

Voordat er computers waren, werd er gewoon openlijk gehandeld op de beursvloer. Kopers en verkopers vonden elkaar en maakten afspraken over de te verhandelen hoeveelheid en de prijs die hiervoor moest worden betaald. Zoals u uzelf misschien wel kunt voorstellen, was het een drukte van jewelste op de beursvloer. Gingen de koersen omhoog, dan wilde veel mensen hun aandelen verkopen. Gingen de koersen omlaag, dan hing er een negatieve spanning op de beursvloer. Zoals u misschien ook wel begrijpt, ging deze manier van handelen niet erg snel. Bovendien was deze manier niet heel erg betrouwbaar en waren de kosten die hieraan verbonden waren relatief gezien erg hoog.

De meeste effectenbeurzen gingen daarom over op handel via computerschermen. Op grote computerschermen was te zien hoe de waarde van de verschillende effecten veranderde. In 2000 werd de fysieke aandelenhandel in Amsterdam vervangen door handel die elektronisch verliep. Twee jaar later ging ook de handel in opties van fysiek naar elektronisch. In 2008 was de New York Stock Exchange nog een van de weinige beurzen die schermhandel combineerde met handel op de beursvloer. Er zijn nog steeds beurzen waar naast elektronische handel ook handel op de beursvloer plaatsvindt.

Toch wordt er steeds vaker gebruik gemaakt van elektronische netwerken. Via deze netwerken is het ook mogelijk om buiten de effectenbeurs te handelen. Het is tegenwoordig zelfs mogelijk om op elke computer die over internetverbinding beschikt in te loggen en uw aandelen te verkopen of nieuwe aandelen aan te kopen. Het is dus niet meer nodig om uzelf naar de beursvloer te begeven, alles kan thuis of op het werk worden geregeld.